Οι κατά συρροή δολοφόνοι δεν είναι μόνο χαρακτήρες στη μεγάλη οθόνη και η πραγματικότητα μπορεί να είναι πιο ανατριχιαστική από μια ταινία. Ας δούμε κάποιους που θα μείνουν στην ιστορία για την αγριότητα των φόνων και τα πολυάριθμα θύματά τους…
Στο ιδιόκτητο κάστρο της προσλάμβανε κορίτσια αγροτικών οικογενειών για υπηρέτριες και προσέλκυε νεαρές γυναίκες της χαμηλής αριστοκρατίας με το πρόσχημα μαθημάτων συμπεριφοράς. Τα θύματα της, από 36 ως 200, υποβάλλονταν σε βασανιστήρια όπως κάψιμο, δάγκωμα, ακρωτηριασμό γεννητικών οργάνων και στέρηση τροφής.Υπάρχουν κάποιοι θρύλοι των οποίων η αλήθεια δεν μπορεί να αποδειχθεί. Τέτοιοι θρύλοι είναι:
· Η επινόηση μιας μηχανής βασανιστηρίων από το σύζυγό της, με ασημένιες τσιμπίδες σαν νύχια, που δένονταν σε μαστίγιο και μπορούσαν να σχίσουν τη σάρκα των θυμάτων.
· Η συνεργασία της με σατανιστές.
· Το ότι λουζόταν στο αίμα των θυμάτων της και το έπινε, για να γίνει ομορφότερη.
Παρόλα αυτά με τα πλούτη και τη επιρροή της, η Μπάθορι κατάφερε να κερδίσει αυτό που τον 16ο αιώνα αποκαλούσαν αριστοκρατική σύλληψη στο σπίτι: δηλαδή φυλακίστηκε στο ίδιο της το κάστρο.
Το άλλο μισό του ζευγαριού ήταν ακόμα πιο διαταραγμένο. Ένας πνευματικά ανισόρροπος τύπος που του άρεσε να φοράει γυναικεία ρούχα και να τρώει ανθρώπινο κρέας. Ο μόνος λόγος που ο σύντροφός του δεν συμμετείχε στα “γεύματα”, ήταν το γεγονός ότι δεν του άρεσε η σάλτσα barbeque που χρησιμοποιούσε ο φίλος του!
Το “αταίριαστο ζευγάρι” διακρίθηκε για φόνους ανθρώπων που έκαναν ωτοστόπ. Συχνά απλά τους χτυπούσαν με το αυτοκίνητο, όταν δεν είχαν ιδιαίτερη όρεξη να τους σκοτώσουν με βασανιστήρια. Τα προβλήματα άρχισαν όταν ο πρώτος άρχισε να έχει σεξουαλικές σχέσεις με την επτάχρονη ανιψιά του δεύτερου.
Ομολόγησαν πάνω από 500 φόνους, αλλά οι ειδικοί αμφισβήτησαν αυτό το νούμερο και το κατέβασαν στο πιο λογικό 200. Ο πρώτος εκτελέστηκε το 2001 ενώ ο δεύτερος πέθανε από κίρρωση του ήπατος ενώ ήταν καταδικασμένος έξι φορές ισόβια. Henry Lee Lucas και Ottis Toole, 500+!
Επίσης γνωστός με το όνομα «Φονίας Κλόουν» εξαιτίας του γεγονότος πως έκανε τον κλόουν εθελοντικά σε διάφορα πάρτυ που διοργανώνονταν στην γειτονία του. Μάλιστα το όνομα του ως κλόουν ήταν «Πόγκο ο κλόουν». Ο Gacy καταδικάστηκε για τον βιασμό και την δολοφονία περίπου 33 ανδρών κατα τη διάρκεια της δράσης του από το 1972 μέχρι το 1978, τους περισσότερους εξ αυτών είχε θαμμένους στο ίδιο του το σπίτι. Ο Gacy κατάφερε να εκπλήξει τους πάντες όταν τα εγκλήματα του βγήκαν στην επιφάνεια , μιας και μέχρι τότε είχε καταφέρει να γίνει ένας εξαιρετικά δημοφιλής πολιτικός στην περιοχή του. Τελικά εκτελέστηκε με ‘ένεση’ το 1994 και λέγεται πως οι τελευταίες του λέξεις ήταν «Kiss my ass!».
Πρόκειται για τον χειρότερο κατά συρροήν δολοφόνο στα χρονικά της Γαλλίας. Ο ίδιος έχει ομολογήσει τις επτά αυτές δολοφονίες, όμως οι έρευνες συνεχίζονται καθώς υπάρχουν υποψίες πως ο αριθμός των θυμάτων ενδέχεται να είναι μεγαλύτερος,κατηγορείται για τη δολοφονία επτά γυναικών και εφήβων στη Γαλλία και το Βέλγιο κατά την περίοδο 1987-2001. Η 59χρονη σύζυγός του, Μονίκ Ολιβιέ, κατηγορείται επίσης για δολοφονίες, απαγωγή και συνέργεια σε δολοφονίες.
Σύμφωνα με την γράμματα που έστελναν μεταξύ τους και τα οποία ερευνήθηκαν από τις αρχές, οι δυο τους έκαναν μια συμφωνία όσο ακόμα αυτός βρισκόταν στη φυλακή.
Υποσχέθηκε πως θα δολοφονούσε τον πρώτο της σύζυγο αν εκείνη τον βοηθούσε να απαγάγει νεαρά κορίτσια. Τις περισσότερες φορές εντόπιζε το θύμα ενώ οδηγούσε. Αμέσως σταματούσε το αυτοκίνητο και ρωτούσε οδηγίες πείθοντας τελικά τα κορίτσια να επιβιβαστούν στο αυτοκίνητό του. Η παρουσία της συζύγου του στο αυτοκίνητο στόχευε στην παραπλάνηση του θύματος το οποίο ένιωθε μεγαλύτερη ασφάλεια. Η Μονίκ Ολιβιέ παραδώθηκε στις γαλλικές αρχές το 2005 και καταδικάστηκε αφού παραδέχτηκε πως την περίοδο 1992 – 1997 είχε δελεάσει και παραπλανήσει πολλές κοπέλες να έρθουν στο σπίτι της. Σύμφωνα με τα στοιχεία, η 59χρονη γυναίκα οδηγούσε τα κορίτσια σπίτι της αν και γνώριζε ότι ο σύζυγός της θα τα σκότωνε.
Καταγόμενος από το Πακιστάν, ο Τζαβέντ Ίκμπαλ, προσπαθούσε να προσελκύσει νεαρά αγόρια ανοίγοντας καταστήματα βίντεο, σχολές, ενυδρεία και γυμναστήρια. Συνελήφθη πολλές φορές με την κατηγορία του σοδομισμού, αλλά τα χρήματα του πατέρα του πάντα τον γλίτωναν. Τελικά ο Κυνηγός ομολόγησε ότι σκότωσε 100 αγόρια μέσα σε μόλις 5 μήνες και ό,τι προτιμούσε να τα φαρμακώνει, να τα βιάζει, να τα στραγγαλίζει και να τα τεμαχίζει. Στη συνέχεια, είτε θα έβαζε τα πτώματα τους σε μια δεξαμενή με οξύ κοντά στο σπίτι του ή θα τα παρατούσε στον υπόνομο. Πριν καταδικαστεί σε θάνατο δήλωσε: «Δεν ντρέπομαι για τις πράξεις μου… Δεν μετανιώνω… Σκότωσα 100 παιδιά… Μου κόστισε 120 ρούπιες (3 ευρώ) για να εξαφανίσω το κάθε πτώμα».
Η διαφοροποίησή της από άλλους δολοφόνους είναι πως, ενώ οι γυναίκες σκοτώνουν συνήθως με δηλητήριο και κυρίως μέλη του περιβάλλοντός τους, εκείνη σκότωνε αγνώστους χρησιμοποιώντας όπλο. Συνολικά δολοφόνησε επτά άνδρες βέβαια η ίδια παραδέχτηκε την διάπραξη «μόνο» έξι εγκλημάτων. Η Γουόρνος ήταν αμφισεξουαλική και είχε δεσμό με μια κοπέλα, την Τίρια. Μέσα στο μυαλό της Αϊλίν είχε καρφωθεί η ιδέα ότι για να κρατήσει κοντά της την αγαπημένη της έπρεπε να βρίσκει χρήματα. Κάθε φορά που σκότωνε κάποιον (τα θύματά της είχαν πάντα αρκετά χρήματα) γύριζε στο σπίτι χαρούμενη, διότι μπορούσε να δώσει στην Τίρια ό,τι επιθυμούσε.
Τη συνέλαβαν σε ένα μπαρ στο Πόρτ Όραντζ την Φλόριντα τον Ιανουάριο του 1991, με την κατηγορία της οπλοφορίας. Η Αιλίν στην διάρκεια που ήταν στην φυλακή και λιγο πριν εκτελεστεί αρχιζε να παρουσιάζει συμπτωματα τρέλας.Καποιες φορές αρνιότανε να δεχτει το συσσίτιο καποιες αλλες φώναζε λέγοντας οτι εκανε τους φόνους και οτι δεν αισθάνεται τύψεις ενώ καποιες αλλες φορές φώναζε πως δεν το έκανε.Αρχισε κυριολεκτικά να παρουσιάζει συμπτωματα σχιζοφρένειας και οι υπευθυνοι της φυλακής δεν μπορούσαν να επιοινωνήσουν μαζί της… εκτελέστηκε στις 9 Οκτωβρίου του 2002 στη Φλόριντα.
Από μικρό παιδί θυμόταν ότι θύμωνε πολύ εύκολα. Αφού καταδικάστηκε σε θάνατο επειδή σκότωσε κάποιον στη φυλακή,απείλησε ότι θα σκοτώσει όποιον προσπαθήσει να ανατρέψει την δικαστική απόφαση. Στην αυτοβιογραφία του, «Το Ημερολόγιο ενός δολοφόνου», υιοθέτησε έναν καθημερινό τόνο για να ομολογήσει τις 21 δολοφονίες και το βιασμό 1,000 αγοριών, προσθέτοντας, «Για όλα αυτά, δεν λυπάμαι καθόλου». Χαρακτηριστικά αφού βίασε και σκότωσε ένα αγόρι, ο Πάνζραμ έγραψε : «Τα μυαλά του έβγαιναν από τα αυτιά του όταν τον άφησα. Δε λυπήθηκα καθόλου. Η συνείδησή μου είναι καθαρή. Κοιμάμαι ήσυχος και έχω γλυκά όνειρα».
Στις 29 Φεβρουαρίου η Νάιτ μαχαιρώνει πάνω από 37 φορές τον άντρα της, σε όλο του το σώμα. Δεν ήταν τυχαίο ή εν βρασμώ ψυχής, αφού ο Πράις είχε δεχτεί αλλεπάλληλες απειλές στο παρελθόν. Όταν αυτός ξεψύχησε,α αφού οι περισσότερες πληγές ήταν τόσο βαθιές, που είχαν «τρυπήσει» τα ζωτικά του όργανα, η Νάιτ του έβγαλε την πέτσα, την πέρασε σε ένα γάντζο και την κρέμασε πάνω στην πόρτα του σαλονιού. Μετά τον αποκεφάλισε, έβαλε το κεφάλι του σε μια κατσαρόλα μαζί με λίπος από τα οπίσθια του και μερικά λαχανικά. Είχε σκοπό να ταϊσει τα ίδια τα παιδιά της με το κρέας του πατέρα τους. Ευτυχώς η αστυνομία την συνέλαβε πριν γυρίσουν τα παιδιά από το σχολείο.
Πηγή: [i-diadromi]